Tag Archives: Berkin Elvan

Pal Sokağı Çocukları

Tam iki sene olmuş. Koskoca iki sene ya da yalnızca iki sene. Zamanın görecesi bir andan bir ömre doğru hızla değişebilen devinimlere sahip insan zihninde…
Benim için herşey birkaç ağaçla başlamadı aslında. Tamam, doğayı severim ama çevre aşkı uğruna kendimi petrol tankerlerine zincirlemişliğim yoktur. Gezi Parkı da benim için özel bir anlam taşımaz. Zaten en son üniversite yıllarımda müdavimi olduğum ve her geçen gün sosyal ve estetik dokusu giderek bozulan Beyoğlu’na artık senede en fazla birkaç kez gittiğimden, orayı en son park olarak görüp, bir sonraki gidişimde Topçu Kışlası ile karşılaşabilirdim ve muhtemelen okkalı bir küfür sallayıp geçerdim. Continue reading

Advertisements

Şaka

Bugün 1 Nisan. Çocukluğumdan bugüne dair bana kalan ve en net hatırladığım anı, her sene 1 Nisan sabahının erken saatlerinde annemin babamı sarsarak uyandırması, ‘Çabuk kalk, çocuk servisi kaçırdı, senin okula bırakman lazım, bugün de sınavı vardı.’ demesi ve babamın telaş içinde yataktan fırlayarak, aceleyle giyinmeye çalıştığı sırada benim üzerimde ilkokul önlüğüm, sırtımda çantam ve elimde beslenme çantamla ortaya çıkıp ‘ 1 Nisaaaaaaaan’ diye bağırışım… Continue reading

Cehennemin Dibine Gömsünler Sizi…

Buradayiz AhparigBahar mezarına gömsünler sizi, yaz mezarına gömsünler sizi…
Dilimde bu dizelerle hıçkırarak ağlıyorum son bir saattir. Aynı şarkının kaçıncı tekrarını dinlediğimi bilmiyorum artık…
Oysa sinirlerimi hiç bozmayacaktım ben bugün. Bahçemle ilgilenecektim, toprağa dokunacaktım, bahçemizdeki direnen dikondraların arasındaki ayrık otlarını ayıklayacaktım. Hani haftanın beş günü boyunca beton yığınları, bilgisayar ekranları, telefonlar, mesajlar, e-postalar ve trafiğin içinde yaşadığımız azabın detoksuymuşcasına toprağa değecekti ya ellerim…
Velakin izin vermiyor memleket bir gün bile nefes almaya. Continue reading